Thursday, October 19, 2017

H δεύτερη ευκαιρία - Οκτώβριος 2017

Όπως είχα γράψει εδώ: (http://polyk.blogspot.com.au/2016/10/blog-post_26.html) αποφάσισα, 16 χρόνια μετά την πρώτη μου ποιητική συλλογή που είχε τίτλο «Ο Μυθοποιός» (εκδόσεις Γαβριηλίδη), να δημοσιεύσω την δεύτερη συλλογή μου, που έχει τίτλο: «Η δεύτερη ευκαιρία», στο πολύ φιλόξενο λογοτεχνικό περιοδικό Fractal.
Τα ποιήματα ξεκίνησαν να δημοσιεύονται σε τετράδες, από τον Οκτώβριο του 2016 μέχρι τον Αύγουστο που μας πέρασε. Η εξάδα των ποιημάτων του Οκτωβρίου 2017 δημοσιεύτηκε μόλις, εδώ: http://fractalart.gr/exi-anekdota-poiimata-tou-polychroni-koutsaki/
Σε ένα μήνα περίπου θα δημοσιευτούν τα τελευταία ποιήματα της συλλογής.
Για όσους θέλουν να διαβάσουν τα ποιήματα των προηγούμενων μηνών, τα links ακολουθούν.

Monday, October 16, 2017

Ο μαστρο-Κώστας και τα τυριά του

Υπάρχουν κάποιες Σχολές ΤΕΙ σε όλη την Ελλάδα και κάποιοι καθηγητές σε ΤΕΙ οι οποίοι δεν έχουν να ζηλέψουν από Σχολές και καθηγητές πανεπιστημίου. Από την εικοσαετή εμπειρία μου όμως στον ελληνικό ακαδημαϊκό χώρο, τα παραπάνω δεν ισχύουν για την πλειοψηφία των ΤΕΙ.
Το γεγονός αυτό δεν πτοεί βεβαίως τον ακούραστο εργάτη για την ισοπέδωση της ελληνικής εκπαίδευσης, τον μάστρο-Κώστα τον Γαβρόγλου («μάστρο» από το master of disaster). Ο οποίος έχει βάλει σκοπό να κάνει όλα τα ΤΕΙ της χώρας πανεπιστήμια, ενώνοντάς τα με άλλα ΤΕΙ ή με υπάρχοντα ΑΕΙ – με μια απλή συμφωνία ανάμεσα στο ΑΕΙ και στο ΤΕΙ όλα γίνονται στο πιτς-φυτίλι από τον μάστρο-Κώστα.
Έτσι, αφού ξεκίνησε «χαλαρά» μετονομάζοντας την Σύνοδο των Προέδρων των ΤΕΙ σε «Σύνοδο Πρυτάνεων» συνέχισε φτιάχνοντας μέσα σε έξι μήνες!! το νέο πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής ενώνοντας τα ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά και τώρα ανακοίνωσε την ένωση του Ιονίου Πανεπιστημίου με το ΤΕΙ Ιονίων Νήσων. Επειδή δεν του έφταναν αυτά, μας είπε ότι έρχονται σύντομα κι άλλες συνενώσεις ιδρυμάτων. Αυτό μπορεί να οδηγήσει, πολύ απλά, σε δραματική πτώση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης στα συγκεκριμένα ΑΕΙ και σε μεγάλα προβλήματα εντός των Σχολών, αφού θα βρεθούν καθηγητές ΑΕΙ και ΤΕΙ με χαώδεις διαφορές στα βιογραφικά τους να είναι ομόβαθμοι, με ίδιο λόγο για το μέλλον του πανεπιστημίου.  
Κάποιος θα ρωτήσει: αφού ορισμένα ΑΕΙ δέχονται να ενωθούν με ΤΕΙ χωρίς καμία σοβαρή διαδικασία αξιολόγησης, πού είναι το πρόβλημα;
Η απάντηση βρίσκεται στα τυράκια του μάστρο-Κώστα. Διότι ο μαστρο-Κώστας δεν πηγαίνει απλώς καλοκάγαθα να ρωτήσει τα ΑΕΙ της χώρας αν δέχονται να ενωθούν με ΤΕΙ. Όχι. Ο μαστρο-Κώστας και η κυβέρνησή του πρώτα φρόντισαν να συνεχίσουν το έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων και να αφήσουν ακόμα πιο πάμφτωχα, χωρίς πόρους τα ΑΕΙ. Και μετά, πλησίασε τα πάμφτωχα ιδρύματα και τους είπε ότι αν ενωθούν με ΤΕΙ θα πάρουν έξτρα οικονομική υποστήριξη και θα τους ανοίξει (όπως θα κάνει στο Ιόνιο) και νέα τμήματα, μεγαλώνοντάς τα.
Ο φτωχός μπορεί να κάνει πολλές υποχωρήσεις για να επιζήσει. Ο πάμφτωχος ακόμα περισσότερες. Ο μάστρο-Κώστας το ξέρει. Ετοιμάζει τα τυράκια του, κάνει εν όψει εκλογών τα ρουσφέτια που είχε τάξει στα ΤΕΙ, μοιράζει υποσχέσεις για ψίχουλα στα ΑΕΙ που θα του κάνουν το χατίρι και χαμογελάει.

Tuesday, October 10, 2017

Θαύμα, θαύμα!

Για το θέμα της αλλαγής φύλου στα 15, που είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν το σχετικό πρόβλημα και τις οικογένειές τους, έγραψα εδώ: http://polyk.blogspot.com.au/2017/10/15.html
Αλλά υπάρχουν και τα κομμάτια της υπόθεσης που ξεπερνούν κάθε όριο πολιτικής γελοιότητας, σε σημείο που να μην πιστεύει κανείς ότι διαβάζει αυτά που διαβάζει. Χθες λοιπόν, στην Βουλή, ο υπουργός Δικαιοσύνης της χώρας εξήγησε το «κατέβασμα» του ορίου ηλικίας για δήλωση αλλαγής φύλου στα 15 χρόνια λέγοντας ότι αρχικά κι ο ίδιος υπήρξε αμετακίνητος στην μείωση του ορίου ηλικίας, ωστόσο μετέβαλλε την στάση του μετά την ακρόαση των φορέων, των αμέσως ενδιαφερόμενων προσώπων και ιδίως των γονέων των έφηβων που επιθυμούν να προβούν σε φυλομετάβαση.
«Αυτές οι συγκλονιστικές τοποθετήσεις οι οποίες περιέγραφαν μια κατάσταση η οποία φτάνει στα όρια ορισμένες φορές του οικογενειακού δράματος δεν μπορεί να αφήσουν την κυβέρνηση χωρίς πρωτοβουλία, δεν μπορεί να αφήσουν την Βουλή χωρίς να πάρει μέτρα», δήλωσε.
Δηλαδή, για να το κάνουμε λιανά: ο υπουργός Δικαιοσύνης μπαίνει στην συζήτηση για το νομοσχέδιο που ο ίδιος καταθέτει και είναι ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΣ, όπως δηλώνει στο να μην μπορούν ανήλικοι να κάνουν δήλωση αλλαγής φύλου. Για να είναι ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΣ προφανώς έχει συμβουλευθεί γιατρούς, διεθνή βιβλιογραφία, όλες τις διαθέσιμες πηγές. Αλλά όταν εμφανίζονται οι γονείς των εφήβων που έχουν το πρόβλημα, γίνεται το θαύμα και ο ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΣ μετακινείται! Διότι προφανώς ο ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΣ όταν έφτιαχνε το νομοσχέδιο πίστευε ότι στα σπίτια των παιδιών που έχουν το πρόβλημα γίνεται πάρτι κάθε μέρα, χαίρονται και γλεντοκοπούν μέχρι τελικής πτώσεως. Οπότε, όταν εμφανίστηκαν και του είπαν ότι δεν γλεντοκοπούν αλλά ζουν ένα δράμα, αμέσως ο ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΣ έκανε μια στροφούλα 180 μοιρών (όχι 360 μοιρών, όπως είχε δηλώσει ο πρωθυπουργός, που δεν ξέρει την διαφορά των 180 από τις 360 και είναι και μηχανικός) και ξέχασε όλους τους λόγους που δεν τον άφηναν να μετακινηθεί.
Επίσης, μάθαμε χθες ότι όποιος εμφανιστεί στη Βουλή και έχει ένα υπαρκτό πρόβλημα, αρκεί να κάνει μια «συγκλονιστική τοποθέτηση» ώστε η κυβέρνηση να νομοθετήσει αυτό που ζητάει ο πολίτης, χωρίς να λάβει υπ’ όψιν της καμία άλλη πληροφορία για το ζήτημα.
Αν υπήρχε σοβαρή αντιπολίτευση στη χώρα, δεν θα ήξεραν οι κυβερνώντες πού να κρυφτούν με αυτά που λένε και κάνουν. Αν.  

Monday, October 09, 2017

O εχθρός μέσα μας

Δύο τραγικά νέα από γεγονότα που συνέβησαν στην Αμερική μέσα στην προηγούμενη εβδομάδα δείχνουν δυστυχώς για μια ακόμα φορά το πόσο μπροστά είναι, παρά τα στραβά που συμβαίνουν εκεί, οι ΗΠΑ σε σχέση με την Ελλάδα.
Το πρώτο τραγικό νέο ήταν η δολοφονία δεκάδων ανθρώπων από έναν παρανοϊκό στο Λας Βέγκας. Φυσικά, το πρόβλημα της οπλοφορίας είναι τεράστιο στην Αμερική και γι’ αυτό ευθύνονται οι πολιτικοί που δεν τολμούν να περάσουν αυστηρούς νόμους ενάντια στην οπλοκατοχή. Δείτε όμως την διαφορά, σε σχέση π.χ. με την Κρήτη, όπου υπάρχει αντίστοιχου μεγέθους (για τα δεδομένα του πληθυσμού) πρόβλημα οπλοκατοχής: στην Αμερική όλοι ξέρουν γιατί οι πολιτικοί δεν ψηφίζουν τους νόμους που χρειάζονται και προτιμούν να έχουν τόσους νεκρούς και τραυματίες. Ο λόγος είναι ότι υπάρχουν πολιτικοί που τους ελέγχει η NRA, η εθνική οργάνωση όπλων. Ο εχθρός έχει πρόσωπο, δηλαδή. Στην Κρήτη, αντίθετα, ο καθένας που θέλει να αποκτήσει και να χρησιμοποιήσει όπλα κρύβεται πίσω από τις μυστικές του κουβέντες με κάποιον τοπικό πολιτικό, που λειτουργεί ως προστάτης του για να αποφύγει την σύλληψη ή την βαριά τιμωρία και βέβαια για να μην περάσουν και εφαρμοστούν αυστηρότατοι νόμοι για την οπλοκατοχή. Όλα κάτω από το τραπέζι.
Το δεύτερο νέο από την Αμερική ήταν η αποκάλυψη ότι επί τριάντα χρόνια ένας από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους στο Χόλιγουντ, ο Χάρβεϊ Ουαϊνστάιν, παρενοχλούσε σεξουαλικά γυναίκες υπαλλήλους του. Οι καταγγελίες είναι πολλές, και ο Ουαϊνστάιν έχει παραδεχτεί ήδη ότι κάποιες είναι αληθείς. Μόλις έγινε γνωστή η υπόθεση, πολιτικοί των Δημοκρατικών που είχαν λάβει δωρεές από τον Ουαϊνστάιν δώρισαν τα χρήματα αυτά σε αγαθοεργίες. Γιατί; Διότι στις ΗΠΑ θεωρείται πολύ λογικό να παίρνουν οι πολιτικοί δωρεές από ιδιώτες και οι δωρεές να καταγράφονται ώστε να είναι δημοσίως γνωστό το ποιοι ενισχύουν ποιους. Εδώ, αντίθετα, αντίστοιχες «δωρεές» γίνονται κάτω από το τραπέζι, όπως έχει πια αποδειχτεί και δικαστικά τα τελευταία χρόνια, και ταυτόχρονα θεωρούσαμε πολύ λογικό να παίρνουν τα κόμματα από τον κρατικό προϋπολογισμό εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρώ τα οποία δεν τους έφταναν και κατέληξαν και να χρωστάνε από πάνω στις τράπεζες, χωρίς παρόλ’ αυτά να κουνιέται φύλλο. Και αν δεν είχε υποστεί τέτοια καταστροφή η χώρα, δεν θα ασχολιόταν και κανείς μ’ αυτά τα χρέη, θα εξακολουθούσαμε να σφυρίζουμε χαρούμενα, ως τζίτζικες το καλοκαίρι, και να περνάμε ζωή χαρισάμενη διατυμπανίζοντας ότι είναι λογικό να κονομάνε τα κόμματα από το κράτος και να παίρνουν δάνεια για να παραμένουν «ανεξάρτητα», χωρίς δωρεές από ιδιώτες.
Η διαφορά λοιπόν είναι ότι στην Αμερική πολλά πράγματα γίνονται στο φως, κι έτσι όλοι, ανάλογα με το τι υποστηρίζουν, ξέρουν ποιος είναι ο «εχθρός» τους. Στην Ελλάδα, ο εχθρός είναι μέσα μας, και τον συμπαθούμε πάρα πολύ για να τον αφήσουμε να βγει στο φως.


Tuesday, October 03, 2017

Τρόμος πάνω από τα πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο! Μάθετε πώς θα προστατευτείτε, εσείς και τα παιδιά σας!

Έκτακτα μέτρα ασφαλείας από σήμερα σε όλα τα πανεπιστήμια του πλανήτη, ιδιαίτερα στα πιο φημισμένα, μετά την ανακοίνωση που έσπειρε τον τρόμο. Την ανακοίνωση ότι προϊστάμενος του γραφείου τύπου του Αλέξη Τσίπρα αναλαμβάνει ο Θανάσης Καρτερός, ο άνθρωπος που πήδηξε το Χάρβαρντ και το δήλωσε κιόλας με το άρθρο του «Σας γαμώ το Χάρβαρντ» στην Αυγή: http://polyk.blogspot.com.au/2016/07/blog-post.html
Με τον νέο του επίσημο ρόλο ως στέλεχος της κυβέρνησης ο Θανάσης Καρτερός θα έχει την δυνατότητα να ταξιδεύει παντού, μετατρέποντας τον φαλλό του σε έναν παγκόσμιο κίνδυνο, έτοιμο να γονιμοποιήσει τα πάντα στο πέρασμά του.
Φήμες θέλουν το ΜΙΤ, το Μπέρκλεϊ, το Στάνφορντ, την Οξφόρδη, το EPFL και πολλά άλλα μεγάλα πανεπιστήμια να αγοράζουν αντιπυραυλικά συστήματα για άμεση εφαρμογή στον εναέριο και επίγειο χώρο γύρω από τα κτίριά τους, «διότι ποτέ δεν ξέρεις από πού θα σου’ ρθει», όπως δήλωσε ο πρύτανης κορυφαίου ιδρύματος που προτίμησε να μείνει ανώνυμος.
Πηγές από το Μέγαρο Μαξίμου δηλώνουν πως ο διορισμός του Θανάση Καρτερού ως προϊσταμένου του γραφείου τύπου του πρωθυπουργού είναι μια ακόμα απόδειξη του σεβασμού της κυβέρνησης στα λεφτά των φορολογούμενων και της αφοσίωσης του ΣΥΡΙΖΑ και του πρωθυπουργού προσωπικά στην αριστεία. Οι διορισμοί θα συνεχίζουν να γίνονται αφειδώς, αλλά πάντοτε θα διορίζονται άνθρωποι που ξεχωρίζουν, ιδιαίτερα για τα ανατομικά τους χαρακτηριστικά. Την επόμενη εβδομάδα θα προσληφθεί κάποιος με μεγάλα αυτιά.

  

Monday, October 02, 2017

Για την δήλωση αλλαγής φύλου στα 15

Όσοι παρακολουθούν το blog ξέρουν την γνώμη μου για τους γάμους/σύμφωνα συμβίωσης ανάμεσα σε ομόφυλα ζευγάρια αλλά και για την υιοθεσία παιδιών από ζευγάρια του ίδιου φύλου. Η γνώμη μου είναι ένα ξεκάθαρο «ναι» και για τα δύο.
Για το πρώτο, επειδή οι άνθρωποι πρέπει να μπορούν να ζουν ευτυχισμένοι και με πλήρη δικαιώματα (ασφάλισης/περιουσίας) με τους ανθρώπους που αγαπούν. Δεύτερη ζωή δεν έχει. Ακόμα κι αν πιστεύετε στην μετενσάρκωση, στην επόμενη ζωή σας θα είστε άλλος/άλλη. Οπότε, σε αυτή τη μία και μοναδική παρουσία μας στην Γη με την μορφή που έχουμε σήμερα, το κυρίαρχο που χρειαζόμαστε είναι αγάπη, ηρεμία και αξιοπρεπείς συνθήκες για να την απολαύσουμε, με όποιον αγαπάμε.
Για το δεύτερο θέμα (υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια) η γνώμη μου προκύπτει εντελώς ορθολογικά, από τα σχετικά επιστημονικά ευρήματα – γιατί μόνο έτσι μπορούμε να αποφασίζουμε, ιδιαίτερα σε ευαίσθητα θέματα, που αφορούν παιδιά. Οι επιστημονικές έρευνες λοιπόν έχουν δείξει ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν με ομόφυλους γονείς δεν έχουν διαφορές (ψυχολογικές, σεξουαλικές, κοινωνικής εξέλιξης) από παιδιά που μεγαλώνουν με ετερόφυλους. Οπότε, είναι έγκλημα να αφήνουμε τόσα παιδιά να μεγαλώνουν μέχρι τα 18 τους στα ιδρύματα ενώ υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να τα υιοθετήσουν, να τα αγαπήσουν και να τα φροντίσουν.
Υπενθύμισα τα παραπάνω όχι μόνο επειδή τα θεωρώ πολύ σημαντικά, αλλά και επειδή θέλω να γράψω δυο λόγια για την καινούργια «ότι να’ ναι» απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να δώσει την δυνατότητα στους εφήβους που νιώθουν την σχετική ανάγκη να αλλάζουν επισήμως, με μια δήλωση, από τα δεκαπέντε τους χρόνια το φύλο τους. Το πόσο σοβαρή και μελετημένη είναι η απόφαση φαίνεται καταρχάς από το ότι αρχικά στο νομοσχέδιο δινόταν η δυνατότητα να γίνεται η δήλωση αλλαγής φύλου στα 17, και αρκούσαν κάποιες πιέσεις γονέων διεμφυλικών (transgender) παιδιών ώστε να κατέβει το όριο στα 15. Λίγο ακόμα να έπαιζε την κολοκυθιά ο υπουργός Δικαιοσύνης Σταύρος Κοντονής, μπορεί να δεχόταν να κατέβει το όριο και στα 12.
Γιατί όμως είναι λάθος το νομοσχέδιο; Είναι λάθος για τον ίδιο λόγο που είναι σωστή η υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Είναι λάθος επειδή οι αποφάσεις πρέπει να παίρνονται ορθολογικά, με βάση τα σχετικά επιστημονικά ευρήματα. Η επιστήμη λοιπόν δεν έχει καταλήξει ακόμα σε ασφαλή συμπεράσματα για πολλά θέματα που αφορούν τα διεμφυλικά παιδιά – και οι σοβαρότεροι επιστήμονες κλίνουν προς την άποψη ότι η αλλαγή φύλου σε εφήβους είναι εσφαλμένη.
Δυο λόγια για όσους δεν γνωρίζουν σχετικά. Δυσφορία φύλου (gender dysphoria) είναι η διαμάχη μέσα σ’ έναν άνθρωπο ανάμεσα στο φύλο με το οποίο γεννήθηκε και στο φύλο που νιώθει ότι τον/την εκφράζει. Η δυσφορία φύλου δεν σχετίζεται απαραίτητα με τον σεξουαλικό προσανατολισμό, δηλαδή μπορεί κάποιος/α να νιώθει έλξη για άτομα του ίδιου φύλου με αυτό που θα ήθελε και ο ίδιος/α να ανήκει.
Είναι ένα υπαρκτό και τεράστιο πρόβλημα για τους ανθρώπους αυτούς, που δημιουργεί σε μεγάλο ποσοστό αυτοκτονικές τάσεις και ισχυρά ψυχολογικά προβλήματα – η εκτίμηση είναι ότι το 20% όσων έχουν δυσφορία φύλου και δεν κάνουν αλλαγή φύλου αυτοκτονούν. Το ότι το πρόβλημα εμφανίζεται σε ένα πολύ μικρό ποσοστό συνανθρώπων μας δεν σημαίνει ότι δεν μας αφορά, αν θέλουμε να είμαστε άνθρωποι και γι’ αυτό πρέπει το κράτος να διαθέτει σταθερά πόρους για ψυχική υποστήριξη διεμφυλικών και ανθρώπων με δυσφορία φύλου. Όμως τα τελευταία χρόνια, στα πλαίσια των δίκαιων αγώνων των γκέι και διεμφυλικών ανθρώπων για βασικά δικαιώματά τους, τα πράγματα έχουν αρχίσει να ξεφεύγουν στο άλλο άκρο και κάποιοι γονείς σε όλο τον κόσμο έχουν αρχίσει να τα χάνουν, υιοθετώντας μια νέα μόδα (και βιομηχανία) που τους θέλει να κάνουν επεμβάσεις αλλαγής φύλου στα παιδιά τους ακόμα και από την ηλικία των τεσσάρων ετών!
Τι δείχνουν τα επιστημονικά ευρήματα:
1.     Ότι στην συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών πολύ νεαρής ηλικίας (πριν την εφηβεία) το φαινόμενο της δυσφορίας φύλου εμφανίζεται και μετά εξαφανίζεται. Ότι το ποσοστό των ανθρώπων που αρχικά εμφανίζουν δυσφορία φύλου είτε ως παιδιά είτε στην εφηβεία αλλά στην συνέχεια νιώθουν άνετα με το φύλο τους ξεπερνάει το 80% (http://nymag.com/scienceofus/2016/07/whats-missing-from-the-conversation-about-transgender-kids.html)
2.     Ότι η αλλαγή φύλου μέσω σχετικής επέμβασης αφαιρεί μεν την δυσφορία φύλου αλλά πολλοί διεμφυλικοί άνθρωποι συνεχίζουν να έχουν σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα και χρειάζονται ψυχική και σωματική παρακολούθηση για την υπόλοιπη ζωή τους.
3.     Ότι αν η εγχείριση αλλαγής φύλου γίνει στο τέλος της εφηβείας, μετά από κάποια χρόνια που ο έφηβος παίρνει ειδικά φάρμακα που εμποδίζουν την ανάπτυξη των αρσενικών/θηλυκών του χαρακτηριστικών, τουλάχιστον για τα πρώτα χρόνια νιώθει ψυχολογικά καλύτερα (δεν υπάρχουν ακόμα ευρήματα για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, αφού οι σχετικές μελέτες είναι πολύ καινούργιες). Όμως τα φάρμακα αυτά, σύμφωνα με πολλούς ειδικούς, είναι επικίνδυνα και πιθανόν να έχουν ισχυρές παρενέργειες. Επίσης, οι έρευνες δείχνουν ότι αν οι έφηβοι ξεκινήσουν να παίρνουν αυτά τα φάρμακα (άρα και να νιώθουν ότι πήραν την οριστική απόφαση να αλλάξουν φύλο) πολύ δύσκολα μπορούν μέσα στο κοινωνικό τους περιβάλλον να αλλάξουν την απόφασή τους αργότερα, ακόμα κι αν αλλάξουν γνώμη.
4.     Ακόμα και στους ενήλικες που έκαναν επέμβαση αλλαγής φύλου υπάρχει ένα ποσοστό που κυμαίνεται σε διαφορετικές έρευνες μεταξύ 4% και 20% οι οποίοι δηλώνουν πως το μετάνιωσαν, και θέλουν να επιστρέψουν στο σώμα που είχαν πριν την επέμβαση.
Με αυτά τα δεδομένα, υπάρχουν πολλοί σοβαροί επιστήμονες (όπως π.χ. η Margaret Moon, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ιατρικής στο Ινστιτούτο Βιοηθικής Μπέρμαν του διάσημου πανεπιστημίου Johns Hopkins) που εξηγούν γιατί είναι ελάχιστοι οι έφηβοι που μπορούν να πάρουν την απόφαση να κάνουν επέμβαση αλλαγής φύλου:
Υπάρχουν και άλλοι γιατροί, που υποστηρίζουν το αντίθετο – μόνο που στην μεγάλη πλειοψηφία τους παίρνουν υψηλές αμοιβές για να χορηγούν τα σχετικά φάρμακα και να κάνουν τις εγχειρήσεις στα παιδιά, οπότε ας μου επιτραπεί να μην θεωρώ εξίσου αντικειμενική την άποψή τους.
Καλό θα ήταν να διαβάσουν και να ενημερωθούν για το θέμα και εκεί στην Κεντροαριστερά, που έσπευσαν όλοι να πουν ότι στηρίζουν το νομοσχέδιο (ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, Καμίνης) μην τύχει και φανούν συντηρητικοί.
Βεβαίως, το νομοσχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για δήλωση αλλαγής φύλου από τα 15, όχι για εγχείριση. Αλλά με βάση τα επιστημονικά ευρήματα είναι φανερό ότι όταν ένα παιδί και η οικογένειά του μπουν στον δρόμο αυτό είναι πολύ δύσκολη η αλλαγή πορείας. Και αφού κάποιος θα μπορεί νομικά να αλλάξει το φύλο του, θα μπορεί να κάνει και την σχετική επέμβαση από τα 15.
Γιατί; Για να μπορεί να πανηγυρίζει ο Κοντονής ότι το νομοσχέδιό του είναι «από τα πιο προοδευτικά και ριζοσπαστικά στην Ευρώπη» - δηλαδή ότι είναι ένα κατασκεύασμα του ΣΥΡΙΖΑ για να λάβει μέρος στην καινούργια παγκόσμια μόδα των εγχειρίσεων αλλαγής φύλου σε παιδιά και να το «πουλήσει» ως εκδούλευση στην διεμφυλική κοινότητα ώστε να πάρει τις ψήφους της. Θυμίζω ότι ο Κοντονής είναι ο άνθρωπος που όταν είδε επεισόδια σε αγώνα Κυπέλλου Ελλάδας στο ποδόσφαιρο και ήταν υφυπουργός Αθλητισμού, θεώρησε ως λύση την κατάργηση του Κυπέλλου Ελλάδας – έτσι, ριζοσπαστικά και τότε. Ο άνθρωπος που ως υπουργός Δικαιοσύνης είπε ότι δεν πειράζει να απελευθερώνονται πολύ νωρίτερα οι κρατούμενοι για σοβαρά αδικήματα, αφού κάποια στιγμή θα βγουν από τη φυλακή ούτως ή άλλως – αυτό κι αν είναι ριζοσπαστικός τρόπος σκέψης. Αυτός ο άνθρωπος τοποθετήθηκε από τον Αλέξη Τσίπρα για να χειρίζεται την Δικαιοσύνη της χώρας. Αυτός ο άνθρωπος χειρίζεται κι αυτό το τόσο λεπτό θέμα, με την λογική του μπακάλη – να γίνεται η δήλωση αλλαγής φύλου στα 17; στα 16; βάλε στα 15 και κλείσαμε.
Φυσικά, ο Σταύρος Κοντονής τοποθετήθηκε ως εκλεκτό μέλος στο κοινοβούλιο από τον ελληνικό λαό, αφού όπως έχω ξαναγράψει, στις εκλογές του 2015, στην Ζάκυνθο, πήρε περισσότερες προσωπικές ψήφους (σταυρούς προτίμησης) απ’ όσες κατάφεραν να πάρουν ολόκληρα τα υπόλοιπα κόμματα. Αν κατέβαινε δηλαδή μόνος του, θα ήταν πρώτο κόμμα στην Ζάκυνθο. Ότι ψηφίσεις, παίρνεις.

Monday, September 25, 2017

Γιατί πανηγυρίζουμε ακριβώς;

Κατέβηκε λοιπόν ο Τσίπρας στην Κρήτη, έκανε και την βόλτα του στο λιμάνι των Χανίων κι έβγαλε selfies.
Οι αυτοδιοικητικοί του νησιού πολύ καλά έκαναν και συναντήθηκαν επανειλημμένα μαζί του, μπας και πάρουν κάτι για τον τόπο, μια που έτσι είναι στημένο το κράτος ώστε να ελέγχονται υπερβολικά πολλά πράγματα από την Αθήνα.
Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί πανηγυρίζουν για τις προφορικές του υποσχέσεις. Ξέρουν ότι συναντήθηκαν με έναν άνθρωπο ο οποίος πρόσφατα δήλωσε σε όλο τον πλανήτη (στην συνέντευξή του στην Guardian) ότι γνωρίζει πως ο λαός της χώρας του τον έχει για ψεύτη, απλώς όχι για απατεώνα. Ξέρουν ότι συναντήθηκαν με τον άνθρωπο που θα γονάτιζε μόνος του την Ευρώπη και τις παγκόσμιες αγορές αλλά τελικά εκχώρησε τον εθνικό πλούτο για 99 χρόνια. Με τον άνθρωπο ο οποίος τον Μάιο έδωσε συνέντευξη τύπου για να ανακοινώσει ότι καταργεί τις πανελλήνιες και αμέσως μετά τις διπλασίασε. Ξέρουν ότι συναντήθηκαν με έναν άνθρωπο που λέει ψέματα πιο γρήγορα από την σκιά του και δεν έχει κανένα πρόβλημα να τα λέει.
Οπότε, όταν πανηγυρίζουν για τις προφορικές του υποσχέσεις, ενώ οι προηγούμενες που τους έχει δώσει για την Κρήτη ακόμα δεν έχουν υλοποιηθεί, είτε ως αφελείς μπορούν να χαρακτηρισθούν είτε ως καθόλου αφελείς, που πανηγυρίζουν μόνο και μόνο για να κάνουν ντόρο με σκοπό την δική τους επανεκλογή, στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές το 2019.

Thursday, September 21, 2017

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΟ ΤΟΥ "ΑΘΗΝΑΪΚΟΥ ΜΠΛΟΥΖ"

Μπορείτε να κερδίσετε ένα αντίτυπο της αγγλικής έκδοσης του "Αθηναϊκού Μπλουζ" στον διαγωνισμό που γίνεται στο site της Παγκόσμιας Ένωσης Συγγραφέων Θρίλερ, κλικάροντας στο παρακάτω link. Για να συμμετέχετε, αρκεί να γράψετε ένα σχόλιο, και για να διπλασιάσετε τους "λαχνούς" σας στην κλήρωση, μπορείτε να απαντήσετε στην ερώτηση: "Από πού βγαίνει το όνομα της Τέρι, της υψηλά αμειβόμενης τρανσέξουαλ κυρίας της νύχτας που παίζει σημαντικό ρόλο στο βιβλίο;"
http://thrillerwriters.org/bookgiveaway/?p=3246

Monday, September 18, 2017

ΕΜΕΤΩ

Ακολουθεί σύντομο ενημερωτικό μήνυμα της οργάνωσης Έλα ΜωρΈ ΤΏρα (ΕΜΕΤΩ).
Αγαπητέ συμπολίτη, απευθυνόμαστε σε σένα που είσαι ψαγμένος, έχεις τις κεραίες σου ανοιχτές και δεν παρασύρεσαι από τα άθλια ΜΜΕ που προσπαθούν να συκοφαντήσουν τον υπουργό Παιδείας και πρόεδρο της οργάνωσής μας κ. Κώστα Γαβρόγλου. Απευθυνόμαστε σε σένα και σε ενημερώνουμε για το πώς πραγματικά έχουν τα πράγματα σχετικά με τα γεγονότα της τελευταίας εβδομάδας.
Τις προηγούμενες μέρες, ο πρόεδρος της οργάνωσης είχε την ευκαιρία να διατρανώσει το μήνυμά μας σε δύο περιπτώσεις.
Η πρώτη ήταν όταν η Σύγκλητος και το Πρυτανικό Συμβούλιο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου ομόφωνα ζήτησαν δικαστική και αστυνομική συνδρομή για την αντιμετώπιση της διακίνησης και χρήσης ναρκωτικών μέσα στο πανεπιστήμιο. Ο πρόεδρός μας, κ. Γαβρόγλου, φυσικά αποδοκίμασε αυτή την εξωφρενική κίνηση. Όπως η οργάνωσή μας έχει δηλώσει: «Έλα μωρέ τώρα, κάνουμε θέμα και τα ναρκωτικά ή την πορνεία μέσα στα πανεπιστήμια. Η παραβατικότητα δεν λύνεται μόνο με την αστυνομία, θα φτιάξουμε μια επιτροπή να το συζητήσουμε το θεματάκι και θα δούμε τι μπορεί να γίνει χωρίς μπάτσους και ιστορίες».
H δεύτερη ήταν όταν πιάστηκαν οι 106 φοιτητές που αντέγραψαν στην Πάτρα. Απέναντι σε όλους τους παλαιολιθικούς τύπους που ήθελαν την τιμωρία των φοιτητών, ο πρόεδρός μας στάθηκε μόνος, ως γίγας που είναι, και κατέθεσε την διαφωνία του. Όπως η οργάνωσή μας έχει δηλώσει: «Έλα μωρέ τώρα, κάνουμε θέμα την αντιγραφή 106 φοιτητών. Δεν χρειάζονται τιμωρίες. Μια ημερίδα θα οργανώσουμε, μια ανοιχτή συζήτηση, να δούμε τι γίνεται, να δούμε τι σημαίνει διδασκαλία στα Πανεπιστήμια, να καταλάβουμε γιατί αντιγράφουν, να μπούμε λίγο στην ψυχολογία τους, να τους βοηθήσουμε να καταλάβουν ότι η αντιγραφή δεν είναι ότι καλύτερο, γιατί παιδιά είναι στο κάτω-κάτω, ένα-δυο-πέντε-δέκα λαθάκια έκαναν και δεν ήταν και 1000 φοιτητές, μόνο 106 αντέγραψαν, οπότε μην τα μεγαλοποιούμε τα πράγματα».
Ένα τελευταίο σχόλιο για εκείνους τους δημοσιογράφους που τόλμησαν να σχολιάσουν την δήλωση του προέδρου μας: «Εγώ είμαι από τη γενιά που δώσαμε μεγάλη μάχη να μην υπάρχουν εξετάσεις και να υπάρχουν εργασίες» και να αναρωτηθούν γιατί, τότε, αυτός που είναι ενάντια στις εξετάσεις διπλασιάζει τις πανελλήνιες.
Η απάντησή μας είναι: Έλα μωρέ τώρα, που θέλετε εσείς οι κακομοίρηδες να συλλάβετε τον τρόπο σκέψης του προέδρου. Πηγαίνετε να κρυφτείτε πίσω στις σπηλιές σας κι αφήστε τον επιτέλους να μεγαλουργήσει. Για τα παιδιά μας και για το μέλλον της χώρας. 

Monday, September 11, 2017

Greek Καμάκι

Είδα και άκουσα τον Τσίπρα να λέει, με αγγλικά επιπέδου καμακιού στο λιμάνι των Χανίων, “Ι hope to come back” στην Μπριζίτ Μακρόν, εννοώντας ότι ελπίζει να επιστρέψει εκείνη στην Ελλάδα. Τον είδα, και η πρώτη μου σκέψη πήγε σε όσους ακόμα υποστηρίζουν ΣΥΡΙΖΑ και έχουν παιδιά από δέκα χρονών και πάνω, τα οποία σίγουρα τα στέλνουν σε φροντιστήρια αγγλικών. Αναρωτήθηκα αν τους φαίνεται φυσιολογικό το παιδί τους να ξέρει καλύτερα αγγλικά από τον πρωθυπουργό της χώρας. 
Η δεύτερη σκέψη μου ήρθε όταν είδα την αντίδραση της Μακρόν, που ευγενικά είπε στον Τσίπρα κάτι μέσα από τα δόντια της και τον ξεφορτώθηκε, και θυμήθηκα την παρακάτω αστεία ιστορία, που θα διηγηθώ χωρίς ονοματεπώνυμα για λόγους που θα γίνουν ευνόητοι.
Πριν πολλά-πολλά χρόνια, δυο φίλοι στα είκοσι-κάτι τους που ήταν ελεύθεροι και ωραίοι, πήγαν στα Μάλλια με στόχο να βρουν δύο (ή περισσότερες) ωραίες τουρίστριες και να περάσουν καλά. Ο ένας από τους δύο ήταν πιο παλιός στο κουρμπέτι, ο άλλος πιο ανίδεος στο συγκεκριμένο σπορ.
Τα έπιναν λοιπόν σ’ ένα μπαρ και ο ανίδεος είδε, γύρω στη μία το βράδυ, να μπαίνει μια πολύ όμορφη τουρίστρια με την φίλη της. Γύρισε στον «παλιό» και του είπε: «να η ευκαιρία». Ο «παλιός» του εξήγησε πως οι δύο τύπισσες, που χοροπηδούσαν χορεύοντας σε στιλ «τρενάκι» με όσους ήθελαν να μπουν στην παρέα τους και έπιναν χύμα τα σφηνάκια κερασμένα από τους μπάρμεν, μόλις είχαν ξεκινήσει το βράδυ τους στα μπαρ της περιοχής και αν κατέληγαν με κάποιους αυτό θα γινόταν στις 5-6 το πρωί, τύφλα στο μεθύσι, με όποιον ήταν ακόμα μαζί τους μέχρι τότε.
Ο «νέος» ένιωθε πολύ σίγουρος για τον εαυτό του, οπότε αγνόησε την προειδοποίηση του «παλιού», πλησίασε την τουρίστρια, της πρότεινε να την κεράσει ένα ποτό κι εκείνη αρνήθηκε ευγενικά και τον ξεφορτώθηκε περίπου όπως η Μακρόν τον Τσίπρα. Η ιστορία θα τελείωνε εκεί, μόνο που ο «παλιός» την είπε και σε άλλους φίλους από την παρέα τους, και, όπως μετέφερε ο ένας την ιστορία στον άλλον η ιστορία απέκτησε μυθικές διαστάσεις με απίστευτους φανταστικούς διαλόγους ανάμεσα στον «νέο» και στην τουρίστρια, από τους οποίους ο καλύτερος ήταν:
-        “Can I buy you a drink?”
-        “Go! Go back! Go home!”
      Τελικά, είναι διαχρονικά σκληρή η μοίρα για τα Greek καμάκια.

Friday, September 08, 2017

Το ΔΗΠΕΘΕΚ στην κουζίνα σας

Η αγνωμοσύνη είναι πολύ άσχημο πράγμα. Όταν πηγαίνει πακέτο με την ασχετοσύνη και την έλλειψη στοιχειώδους αντίληψης της πραγματικότητας, ε, τότε διαβάζει κανείς ανακοινώσεις όπως αυτή, της δημοτικής παράταξης Σαρρή εις βάρος του καλλιτεχνικού διευθυντή και της διοίκησης του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης: http://bit.ly/2xg7icb
Εν συντομία για όσους δεν ξέρουν, ή για όσους θέλουν να ξεχνάνε: το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης, πριν αναλάβει το 2000 καλλιτεχνικός διευθυντής ο Μιχάλης Αεράκης, δεν ήταν καν ανέκδοτο διότι δεν ασχολιόταν κανείς μαζί του ούτε για να γελάσει. Οι παραστάσεις του ήταν για ελάχιστους ανθρώπους, τα σύνορά του δεν έφταναν ούτε καν μέχρι την άλλη άκρη της Κρήτης, στην υπόλοιπη Ελλάδα δεν το γνώριζε κανείς. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα είναι το νούμερο ένα ΔΗΠΕΘΕ στη χώρα, το μοναδικό ΔΗΠΕΘΕ που παραμένει έστω και με φοβερές δυσκολίες και θυσίες των ανθρώπων του βιώσιμο μέσα στην κρίση και το γνωρίζει όλη η Ελλάδα, αφού έχουν δουλέψει σε αυτό αναρίθμητοι καταξιωμένοι ηθοποιοί/σκηνοθέτες/σκηνογράφοι και οι παραστάσεις του έχουν ταξιδέψει με επιτυχία σε όλη την Ελλάδα, και έχουν παιχτεί στην Επίδαυρο και επανειλημμένα στο Ηρώδειο. Όλοι αυτοί οι καταξιωμένοι άνθρωποι ήρθαν στην Κρήτη για να δουλέψουν στην αρχή χάρη στις προσωπικές επαφές του Μιχάλη Αεράκη και μετά χάρη στην φήμη που έχτισε για το θέατρο. Η ίδια φήμη και οι προσωπικές του επαφές έφεραν και τους χορηγούς που στήριζαν και στηρίζουν το θέατρο, και η ποιότητά του έφερε και σημαντικά έσοδα με τα οποία καλύπτονταν τα έξοδα των μεγάλων παραστάσεων του θεάτρου.  Ταυτόχρονα, το ΔΗΠΕΘΕΚ έφτιαξε δραστήρια πειραματική σκηνή και εξαιρετικό παιδικό θεατρικό εργαστήρι. Ανεξάρτητα από το αν άρεσαν όλες οι παραστάσεις του (δεν υπάρχει κανένα θέατρο στον κόσμο που όλες οι παραστάσεις του να είναι επιτυχημένες) το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης είναι μοντέλο θεάτρου για τη χώρα. Και μάλιστα, χωρίς ο καλλιτεχνικός διευθυντής να αναλάβει ούτε μία φορά μέσα σε δεκαεπτά χρόνια να σκηνοθετήσει ή να παίξει σε παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ, για να μην φανεί ότι με την μία του ιδιότητα «ταΐζει» την άλλη (δεν ξέρω αν έχει συμβεί αυτό σε άλλο δημόσιο/κρατικό θέατρο στην χώρα τις τελευταίες δεκαετίες). 
Και τι έρχεται να μας πει η παράταξη του κυρίου Σαρρή;
Ότι «οι υποδομές του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ. σε προσωπικό και σε εξοπλισμό καθιστούν υπερβολική και έξω από τις αντικειμενικές δυνατότητές του τη λογική παραστάσεων από την Κρήτη στην Αθήνα, την Καλαμάτα, την Ηπειρο και την Καβάλα μέχρι και την Κομοτηνή». Ότι το ΔΗΠΕΘΕΚ πρέπει «να αξιοποιήσει νέους ή και μεγαλύτερους συμπολίτες μας  με αξιόλογες θεατρικές σπουδές που ζουν στη Κρήτη. Να επιδιώξει τη συνεργασία, τη στήριξη και τη μεταφορά τεχνογνωσίας στις ερασιτεχνικές θεατρικές ομάδες του νησιού, σεβόμενο τον αυτόνομο χαρακτήρα τους». Και προτείνουν «οργάνωση μικρών θεατρικών παραγωγών με περιοδείες σε όλο το νησί, κυρίως κατά τη διάρκεια του χειμώνα, με προοπτική λίγων παραστάσεων εκτός Κρήτης και με συμμετοχή σε φεστιβάλ όταν προκύπτει τέτοια δυνατότητα».
Με άλλα λόγια, ζητούν να φύγει ο Αεράκης, να μείνει το ΔΗΠΕΘΕΚ στα στενά όρια της Κρήτης, να δουλέψουν σε αυτό νέοι και παλιοί Κρητικοί επαγγελματίες (με τι λεφτά; Τζάμπα; αφού όπως οι ίδιοι ομολογούν δεν υπάρχουν λεφτά) καθώς και άνθρωποι από τις ερασιτεχνικές ομάδες του νησιού και έτσι όμορφα και «συλλογικά» να χωθούμε κάτω από το καβούκι μας και να εξαφανιστούμε από τον χάρτη. Η ιδέα του να κάνουμε τόσο σπουδαίες παραστάσεις και να τις ταξιδέψουμε παντού στη χώρα ώστε να βγάλουμε τα έξοδά μας και να βγάλουμε και κέρδος δεν υπάρχει καν στο μυαλό τους, μόνο την κρατική επιχορήγηση σκέφτονται, και πώς, μίζερα, θα την διαχειριστούν. Είναι μια λογική που υπάρχει στην χώρα εδώ και 100 χρόνια, σε μεγάλα και μικρότερα θέματα. Στον Βενιζέλο φώναζαν να μην θέλει να μεγαλώσει την Ελλάδα πέρα από την Λάρισα. Στους αγροτικούς συνεταιρισμούς πολλοί δεν έβλεπαν τον λόγο να κυνηγήσουν την αποστολή προϊόντων στο εξωτερικό – έτσι δεν υπάρχει ένα ελληνικό λάδι σε μεγάλα σούπερ μάρκετ στην Αμερική, στον Καναδά, στην Αυστραλία. Σε συνέντευξή του πριν λίγα χρόνια ο Χάρρυ Κλυνν έλεγε πως πρέπει να στείλουμε στο διάολο τους Ευρωπαίους και να ζήσουμε χωρίς υπολογιστές, ηλεκτρονικές συσκευές και αυτοκίνητα, να επιστρέψουμε στην δεκαετία του ’60. Όσο ο κόσμος γύρω μας γίνεται όλο και πιο δύσκολος, υπάρχουν πάντα οι άνθρωποι που αρνούνται την προσπάθεια να γίνουμε όλο και πιο εξωστρεφείς, να διευρύνουμε τα όριά μας, και ονειρεύονται να ζήσουμε ως ιθαγενείς σε κάποιο δάσος του Αμαζονίου. Έτσι και η παράταξη Σαρρή ονειρεύεται το ΔΗΠΕΘΕΚ που θα έρχεται στην κουζίνα μας να κάνει παράσταση, διότι στην κουζίνα μας θα χωράνε όλοι κι όλοι οι θεατές που θα ενδιαφέρονται να δουν την παράστασή του.
Το πόσο σοβαρή είναι η ανακοίνωση βέβαια της παράταξης Σαρρή φαίνεται και από το ότι χαρακτηρίζει ως πιθανή παγκόσμια πρωτοτυπία την 17ετή θητεία του Μ. Αεράκη στο ΔΗΠΕΘΕΚ. Ίσως ο κ. Σαρρής και η παράταξή του να μην γνωρίζουν ένα εργαλείο που το λένε “Google”. Αν το ήξεραν, και το πατούσαν κάνοντας μια στοιχειώδη έρευνα, θα έβρισκαν δεκάδες ανθρώπους ανά τον κόσμο, που έμειναν είκοσι και βάλε χρόνια ως καλλιτεχνικοί διευθυντές στα θέατρα που είχαν αναλάβει.
Ο Μιχάλης Αεράκης είναι φίλος μου, από εκείνους τους φίλους που μιλάς δυο φορές το χρόνο αλλά γνωρίζετε πως παραμένετε φίλοι. Μέσα στα 17 χρόνια της θητείας του έχει ανεβάσει ένα έργο μου στο ΔΗΠΕΘΕΚ, το «Χωρίς Εσένα» και ήταν συμπαραγωγός σε άλλο ένα, την «Κρητηΐδα», με την οποία εγκαινιάστηκε το θέατρο Βλησίδη στα Χανιά. Ευτυχώς, και τα δύο έργα δεν πήγαν άσχημα J Μέσα σε αυτά τα χρόνια της γνωριμίας και φιλίας μας είχαμε και οι δύο κάποια παράπονα ο ένας από τον άλλο, και έχουμε ρίξει και έναν ωραίο τσακωμό πριν από χρόνια. Μπορεί να μην είναι ο ευκολότερος άνθρωπος του κόσμου, αλλά ο άνθρωπος αυτός, με την βοήθεια ελάχιστων εξαιρετικών υπαλλήλων, ΕΙΝΑΙ το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης.
Και επιστολές όπως αυτή της δημοτικής παράταξης Σαρρή δεν είναι υβριστικές προς τον ίδιο και τις διοικήσεις του ΔΗΠΕΘΕ που συμφωνούσαν όλα αυτά τα χρόνια με το όραμά του. Τέτοιες επιστολές είναι υβριστικές προς την πόλη, δια της αγνωμοσύνης που δείχνουν. Είναι και αστείες, παράλληλα, όταν γράφουν π.χ.: «Χωρίς να μηδενίζουμε το έργο του, θεωρούμε ότι βασική ευθύνη έχει ο καλλιτεχνικός διευθυντής, Μιχάλης Αεράκης…». Γιάντα μωρέ, αν εθέλατε, θα μπορούσατε να το μηδενίσετε το έργο του;  


Monday, September 04, 2017

Δεν θα σας ξεχάσουμε ποτέ

Ελάτε, τώρα, ομολογήστε το, μεταξύ μας είμαστε. Μετά την δήλωση-σταθμό του τότε υπουργού Παιδείας Α. Μπαλτά ότι «η αριστεία είναι ρετσινιά» και μετά τον όλεθρο που λεγόταν «Νίκος Φίλης, υπουργός Παιδείας», φανταζόσασταν ποτέ ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν πολύ χειρότερα; Όχι, ε; Είδατε πως ο ΣΥΡΙΖΑ διευρύνει τους περιορισμένους ορίζοντες της φαντασίας σας;
Την προηγούμενη Δευτέρα έγραψα για το τέρας των νέων πανελληνίων εξετάσεων που ετοιμάζει ο Κώστας ο Γαβρόγλου, δημιουργώντας ήδη τεράστιο αναβρασμό σε γονείς και παιδιά. Νόμιζα πως το είχα καλύψει το θέμα. Κούνια που με κούναγε. Μέσα στην εβδομάδα, ο Κώστας, ο άνθρωπος που δήλωσε μέσα στη Βουλή ότι προτρέπει όσους καλούς επιστήμονες θέλουν να πληρώνονται στο ελληνικό πανεπιστήμιο να φύγουν στο εξωτερικό, επανήλθε με δηλώσεις του και έδωσε διευκρινίσεις. Έτσι, για να μας δείξει ότι δεν υπάρχει πάτος σ’ αυτό που ζούμε.
«Οι πανελλήνιες εξετάσεις του Ιανουαρίου θα είναι προαιρετικές», δήλωσε.
Κι όταν του επεσήμαναν πως αυτό δεν είχε ανακοινωθεί πουθενά στο σχέδιο του υπουργείου, είπε: «Ίσως ήταν κρυμμένη έννοια. Δεν ήταν κομπίνα».
Ελπίζω τώρα να νιώσατε όλοι καλύτερα. Η ανακοίνωση του υπουργείου Παιδείας για τις πανελλήνιες εξετάσεις δεν ήταν κομπίνα.
Πάμε να δούμε και την ουσία; Τον Ιανουάριο, στη μέση της τρίτης Λυκείου τα παιδιά θα δίνουν, αν θέλουν, πανελλήνιες εξετάσεις στην μισή ύλη. Αν ο βαθμός είναι καλύτερος από αυτόν που ΘΑ γράψουν τον Ιούνιο, τότε ο βαθμός του Γενάρη θα μετράει, αλλιώς δεν θα μετράει. «Το μπόνους είναι δεύτερη ευκαιρία και παιδαγωγικά έχει μόνο θετικές αντανακλάσεις», δήλωσε ο Κώστας ο παιδαγωγός.
Κώστα, για πες μου επειδή δεν είμαι πολύ καλός στην αριθμητική, η δεύτερη ευκαιρία (Γενάρης) δίδεται πριν την πρώτη ευκαιρία (Ιούνης); Επίσης, Κώστα, το μπόνους του Γενάρη το προσφέρεις πάνω στην μισή εξεταστέα ύλη. Οπότε, κάποιος που δίνει εξετάσεις και τον Γενάρη έχει πλεονέκτημα έναντι κάποιου που δίνει μόνο τον Ιούνιο, αφού δεν ανταγωνίζονται στην ίδια ύλη. Αυτό θα ήταν δίκαιο μόνο αν οι πανελλήνιες δεν ήταν διαγωνισμός, δηλαδή αν αρκούσε ο μαθητής να πιάσει μια συγκεκριμένη βαθμολογία για να μπει στην σχολή που θέλει και δεν έπρεπε να ξεπεράσει άλλους. Όμως οι πανελλήνιες είναι διαγωνισμός, και σ’ έναν διαγωνισμό δεν μπορεί να υπάρχουν προαιρετικά μπόνους για κάποιους έναντι άλλων, σωστά; Λάθος! Διότι όπως γράφουν τα ρεπορτάζ, «πηγές του υπουργείου Παιδείας αναφέρουν ότι εξετάζεται σοβαρά η καθιέρωση βάσεων ανά σχολή, αντί του ορισμού συγκεκριμένου αριθμού εισακτέων. Αυτό πρακτικά μεταφράζεται ως ότι κάθε σχολή θα ορίζει μία βάση και όσοι την περνούν θα εισάγονται σε αυτήν ανεξαρτήτως αριθμού».
Ας αγνοήσουμε για λίγο το «εξετάζεται σοβαρά» που μπορεί να είναι και λόγια του αέρα, στην οποία περίπτωση έχουμε άνιση μεταχείριση διαγωνιζόμενων όπως έγραψα πριν. Ας πιστέψουμε ότι όντως «εξετάζεται σοβαρά» να μπει ένας βαθμός βάσης σε κάθε σχολή. Το μόνο που μπορεί να πει κανείς εδώ είναι: Τι-λες-ρε-Κώστα; Αν δηλαδή βάλεις την βάση στην Ιατρική στο 18 και καταφέρουν να περάσουν την βάση δέκα χιλιάδες μαθητές, θα πάρει δέκα χιλιάδες πρωτοετείς γιατρούς η Ιατρική; Ποιοι θα τους εκπαιδεύσουν, σε ποια αμφιθέατρα, σε ποια εργαστήρια, με ποιον εξοπλισμό; Εδώ και χρόνια οι σχολές παρακαλούν για τεράστια μείωση εισακτέων γιατί δεν τα βγάζουν πέρα και οι φοιτητές δεν λαμβάνουν το σωστό επίπεδο σπουδών, τώρα θα μπαίνει ο κόσμος χύμα στο πανεπιστήμιο; Μήπως θα δώσεις μέσα σε μια νύχτα μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρώ σε όσες σχολές γεμίσουν με κόσμο, για να προσλάβουν καθηγητές, να κατασκευάσουν κτίρια, να αγοράσουν εξοπλισμό;
Ας κάνουμε ένα βήμα πίσω τώρα, να σκεφτούμε και τον μαθητή που επιλέγει να μην πάρει το μπόνους του Γενάρη. Τι θα γίνει μ’ αυτόν; Θα υπάρχει κάποιου είδους ποινή, που δεν πήρε το μπόνους; Σίγουρα ο Κώστας θα έχει μια απάντηση στην ερώτηση αυτή, αφού όπως δήλωσε πριν μια βδομάδα, «το σχέδιό μας είναι καλά επεξεργασμένο». Όταν ρωτήθηκε γι’ αυτό το θέμα λοιπόν, ο Κώστας δήλωσε: «Αυτό είναι κάτι που πρέπει να μελετήσουμε».
Μιλάμε για καταπληκτική επεξεργασία του σχεδίου.
Κι επειδή ο Κώστας είναι ασυγκράτητος, συνέχισε: «Επειδή όμως υπάρχουν οι ενδοσχολικές εξετάσεις, ο προφορικός βαθμός, η συνολική συμμετοχή του μαθητή και η ερευνητική εργασία, βλέπουμε ότι τελικά οι κλειστού τύπου πανελλαδικές εξετάσεις θα αποτελούν ένα απειροελάχιστο ποσοστό. Μπορεί να υπολογίζεται και στο 1%», είπε ο Κώστας.
Δηλαδή μπορεί (ΜΠΟΡΕΙ! ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ!) όλο αυτό το τζέρτζελο με τις πανελλαδικές του Γενάρη να είναι για να πάρουν ή να χάσουν οι μαθητές συν-πλην 1% επί του βαθμού τους. Τόση προσπάθεια για το 1%!
Μα γιατί θα γίνονται τελικά αυτές οι εξετάσεις, τον Γενάρη; «Παιδιά δεκαέξι και δεκαεφτά ετών ξυπνάνε μέσα στο άγχος, σέρνονται στο σχολείο, ύστερα τρέχουν στα φροντιστήρια, δεν έχουν χρόνο να κάνουν τίποτε και ακόμη και τα Σαββατοκύριακά τους είναι κλεισμένα με μαθήματα και δραστηριότητες. Δεν είναι σωστό να τους επιβάλλουμε έναν τέτοιο τρόπο ζωής», είπε ο Κώστας. Και η λύση που βρήκε για να τους αλλάξει τον τρόπο ζωής είναι να διπλασιάσει τις εξετάσεις.
Κανένας άλλος λόγος για να γίνεται η εξέταση τον Γενάρη; Ο Κώστας έρχεται και πάλι να μας βοηθήσει: «Θα είναι ένα τεστάρισμα αν τυχόν αυτή η ύλη είναι ύλη καλή για εξετάσεις»! Οι εξετάσεις θα γίνονται στους μαθητές-πειραματόζωα για να ανακαλύψει το υπουργείο αν η διδακτέα ύλη είναι καλή! 
Επόμενη ανακοίνωση του υπουργείου: «Το διαγώνισμα του Ιανουαρίου μειώνει τις πιέσεις των γονιών προς τους εκπαιδευτικούς για υψηλούς βαθμούς που δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές επιδόσεις των παιδιών τους». Ψιτ, Κώστα, οι πιέσεις θα υπάρχουν επειδή ΕΣΥ αποφάσισες να μετράει ο βαθμός του καθηγητή στο σχολείο για το αν το παιδί θα μπει στο πανεπιστήμιο. Οπότε μας λες ότι βάζεις και τις εξετάσεις του Γενάρη για να βρεις τρόπο να μειώσεις το πρόβλημα που ο ίδιος δημιουργείς!
Και το κερασάκι στην τούρτα: «Δεν είπα ποτέ ότι θα καταργήσω τις πανελλαδικές», δήλωσε ο Κώστας. Σωστά, Κώστα. Δεν το είπες εσύ. Το είπε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, τον Μάιο, στο υπουργείο Παιδείας, σε ειδική συνέντευξη που έδωσε γι' αυτό το θέμα κι εσύ καθόσουν δίπλα του και συγκατένευες. Και δεν υπήρχε μέσο ενημέρωσης στην Ελλάδα που να μην έκανε πρωτοσέλιδη την συνέντευξή σας.
Μπορεί, αν ο ελληνικός λαός λυπηθεί τον εαυτό του, στις επόμενες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ να πάει από κει που’ ρθε. Το μόνο σίγουρο είναι πως όσα χρόνια κι αν περάσουν, αυτούς τους τύπους δεν θα τους ξεχάσουμε ποτέ.


Tuesday, August 29, 2017

Αυτοί που μισούν το παιδί σου

Πριν τρεις μήνες ο Κώστας ο Γαβρόγλου δήλωσε πως θα καταργήσει τις πανελλήνιες, που πρέπει να «αποδραματοποιηθούν», όπως είπε, αλλά δεν ήξερε τον τρόπο (κι ας είχε ανακοινώσει την προηγούμενη μέρα την κατάργησή τους ο Τσίπρας σε συνέντευξη τύπου). Την λύση που βρήκε την ανακοίνωσε χθες. Την διάβασα και νόμιζα πως είναι hoax, δηλαδή διαδικτυακή απάτη/φάρσα. Δεν είναι hoax.
Όχι μόνο δεν καταργεί τις πανελλήνιες, αλλά τις διπλασιάζει. Αντί τα παιδιά της τρίτης Λυκείου να δίνουν πανελλήνιες τον Ιούνιο, θα δίνουν εξετάσεις τον Ιανουάριο και τον Ιούνιο και θα μετράνε και οι δύο βαθμοί για να μπουν στο πανεπιστήμιο. Κι επειδή αυτό δεν του φάνηκε αρκετό, ο Γαβρόγλου αποφάσισε, στο νομοσχέδιο που φέρνει, πως θα μετράει για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο και ο προφορικός βαθμός από τον καθηγητή του παιδιού, στο σχολείο. Φανταστείτε και τις σκηνές ανάμεσα σε γονείς και καθηγητές που έχουν βάλει χαμηλό βαθμό στα παιδιά τους στην τρίτη λυκείου. Φανταστείτε την πίεση όλων προς όλους.
Μιλάμε για τον μεγαλύτερο βιασμό που έχει γίνει ποτέ πάνω στους Έλληνες εφήβους. Η ιδέα ότι αντί να τρέμεις μία φορά μέσα στη χρονιά πρέπει να τρέμεις δύο και να τρέμεις και τον καθηγητή σου είναι μια ιδέα γεννημένη από άρρωστα μυαλά. Τα μυαλά που κυβερνούν εδώ και δυόμισι χρόνια την Παιδεία της χώρας.
Έχω μια καλύτερη ιδέα, Κώστα. Αποδραματοποίησε κι άλλο τις εξετάσεις. Βάλε τα παιδιά να γράφουν εξετάσεις κάθε δεκαπέντε μέρες και να μετράνε όλοι οι βαθμοί για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Βάλε τα παιδιά να κάνουν και δυο κωλοτούμπες όταν βλέπουν τους καθηγητές τους στο σχολείο, ώστε να είναι βέβαια πως θα πάρουν καλό βαθμό.
Το έχω ξαναγράψει: στο λεξικό, στο γράμμα «ο», ανάμεσα στο «ουσιώδης» και στο «ούτε» βρίσκεται η λέξη «ουστ».
Και για όποιον ενδιαφέρεται για την λύση στο τεράστιο πρόβλημα των πανελληνίων, η πρότασή μου είναι εδώ: http://polyk.blogspot.com.au/2015/09/2.html

Monday, August 28, 2017

Τα εγκλήματα του καπιταλισμού, του κομμουνισμού, του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού

Με εξαίρεση τον ναζισμό, που δεν είναι καθόλου αστεία υπόθεση, μου φαίνονται αστείες οι έντονες διαφωνίες για τα εγκλήματα του κομμουνισμού και του καπιταλισμού.
Ο κομμουνισμός και ο καπιταλισμός έχουν προκύψει ως αποτέλεσμα ανθρώπινου σχεδιασμού «επί χάρτου». Αυτά τα ανθρώπινα σχέδια, μέσα στους αιώνες, έχουν κληθεί κάτω από διαφορετικές ιστορικές συνθήκες να τα εφαρμόσουν άλλοι άνθρωποι. Φυσικά έχουν γίνει εγκλήματα, επειδή από τον σχεδιασμό (που είναι ανθρώπινος, άρα δεν είναι τέλειος) μέχρι την υλοποίηση μεσολαβούν κοσμοϊστορικές αλλαγές που ανακατεύονται με τα ανθρώπινα πάθη, ιδιαίτερα με την απληστία για εξουσία (κομμουνισμός) και για χρήμα (καπιταλισμός).
Είναι σαν να αποφασίζει κάποιος εντελώς τυχαία (λόγω οικογένειας ή παρέας ή ενός αγώνα που είδε στην τηλεόραση) να υποστηρίξει από παιδί μια ομάδα και μετά να προσπαθεί λυσσαλέα να πείσει τους γύρω του για το πόσο καθαρά καλύτερη είναι η ομάδα που υποστηρίζει και πόσο της αξίζουν τα τρόπαια που έχει κερδίσει ενώ οι δικές τους ομάδες είναι της πλάκας και ότι κερδίζουν το πετυχαίνουν με λαμογιές. Όποιος έχει λίγο μυαλό, καταλαβαίνει πως αυτή η συζήτηση δεν έχει νόημα, αφού πέρα από τον Ολυμπιακό υπάρχει το χάος 😊
Λοιπόν, όλα τα παραπάνω είναι μια χαρά για να κάνουμε λίγη καζούρα σε φίλους και να περνάει ο χρόνος σε καφενειακού επιπέδου συζητήσεις, αλλά όχι για να σκοτωνόμαστε, είτε κανονικά είτε εντός εισαγωγικών. Θαρρώ πως έχει λίγο σημαντικότερα προβλήματα να λύσει η χώρα.

Friday, August 25, 2017

H δεύτερη ευκαιρία - Αύγουστος 2017

Όπως είχα γράψει εδώ: (http://polyk.blogspot.com.au/2016/10/blog-post_26.html) αποφάσισα, 16 χρόνια μετά την πρώτη μου ποιητική συλλογή που είχε τίτλο «Ο Μυθοποιός», να δημοσιεύσω την 2η ποιητική μου συλλογή, που έχει τίτλο: «Η δεύτερη ευκαιρία», στο πολύ φιλόξενο λογοτεχνικό περιοδικό Fractal.
Τα ποιήματα δημοσιεύονται σε τετράδες, και η τετράδα των ποιημάτων του Αυγούστου δημοσιεύτηκε μόλις, εδώ: http://fractalart.gr/poems-polychronis-koutsakis/
Για όσους θέλουν να διαβάσουν τα ποιήματα των προηγούμενων μηνών, τα links ακολουθούν.

Monday, August 21, 2017

Χωρίς ποινές, πάντα θα κλαις

Τραγωδίες συμβαίνουν παντού στον κόσμο. Η διαφορά ανάμεσα στα έλλογα και στα άλογα όντα είναι ότι τα έλλογα όντα μαθαίνουν από τις τραγωδίες που τους συμβαίνουν και προφυλάσσονται ώστε να μην τους ξανασυμβούν. Τα φοβερά ατυχήματα με τους τόσους νεκρούς που συνεχίζονται σε όλη την χώρα, και ακόμα περισσότερο στην Κρήτη, αποδεικνύουν ξανά αυτό που πολλοί Έλληνες δεν θέλουν να παραδεχτούν: ότι ο λόγος που βρισκόμαστε σε αυτή την άθλια κατάσταση δεν είναι ότι υπάρχουν κάποιοι κακοί ξένοι που θέλουν το κακό μας (προφανώς υπάρχουν και ορισμένοι τέτοιοι, αλλά δεν είναι αυτοί ο λόγος). Ο λόγος που βρισκόμαστε σε αυτή την άθλια κατάσταση, ως λαός, είναι ότι μια πολύ μεγάλη μερίδα Ελλήνων δεν θέλουν να μάθουν από τα λάθη τους, δεν τους ενδιαφέρει το κοινό καλό, ενδιαφέρονται ο καθένας μονάχα για την πάρτη του και για λίγα πολύ κοντινά τους πρόσωπα, επιδιώκοντας να ζήσουν καλά ακόμα και εις βάρος του συνόλου. Αυτό, με μαθηματική ακρίβεια, οδηγεί το σύνολο στην καταστροφή. Αλλά όταν δεν είσαι έλλογο ον δεν μπορείς να επεξεργασθείς την πληροφορία.
Πριν από έξι μήνες είχα ποστάρει ένα κείμενο, με τίτλο: «Ούτε το κλάμα δεν μας αξίζει».
Τότε, η αφορμή ήταν το τροχαίο με την Πόρσε. Τώρα, η αφορμή είναι οι δύο νεκροί νέοι στον δρόμο έξω από το Πολυτεχνείο Κρήτης, σ' έναν δρόμο που έχουν υπάρξει ξανά φοβερά δυστυχήματα.
Εύχομαι με όλη μου την καρδιά να μην χρειαστεί να το ξαναποστάρω. Για να μην το ξαναποστάρω, όμως δεν αρκούν οι ευχές. Υπάρχουν δύο τρόποι που εφαρμόζονται παντού στον κόσμο για κάθε σοβαρό πρόβλημα, ειδικά για τα αυτοκινητιστικά: πρόληψη, μέσω ενημέρωσης και ειδικών προγραμμάτων στα σχολεία και καταστολή, με σκληρές ποινές για όλους τους παραβάτες. Ειδικά στην Ελλάδα, οι ποινές πρέπει να γίνουν πολύ σκληρότερες και να εφαρμόζονται σε όλους. Όσο κοιτάμε τις ποινές με στραβό μάτι, εμείς που είμαστε πολύ φευγάτοι για να μπούμε σε καλούπια, δεν υπάρχει ελπίδα. Και, παρόλο που εκτίμησα την δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη για το θέμα των τροχαίων στην Κρήτη (χρειαζόμαστε πολιτικούς που να έχουν το θάρρος να «κράζουν» τον λαό όταν χρειάζεται), στην ίδια δήλωση κάνει και ένα λάθος: λέει πως δεν γνωρίζει πού οφείλεται αυτό. Εγώ δεν λέω πως φταίει ο Μητσοτάκης - είναι νέος και θα κριθεί από την πορεία του, μακάρι αν κυβερνήσει να κάνει αυτά που έγραψε στην δήλωσή του. Αλλά δεν μπορεί να μην γνωρίζει ότι η τραγική οδήγηση στην Κρήτη οφείλεται στην ατιμωρησία που εξασφάλιζαν βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ επί δεκαετίες σε πολλά «φυντάνια» που παρανομούσαν με κάθε τρόπο, με αντάλλαγμα τα ψηφαλάκια από τις οικογένειες των «φυντανιών». 
Αυτό είναι το link για το κείμενο που είχα ποστάρει τον Φλεβάρη: http://polyk.blogspot.com.au/2017/02/blog-post_27.html